Η νέα εγκύκλιος της Γενικής Γραμματείας Επικοινωνίας, σε εφαρμογή του ευρωπαϊκού EMFA, φέρνει στην επιφάνεια όλα όσα οι ισχυροί των ΜΜΕ προτιμούσαν να κρατούν στις σκιές.
Οι «καναλάρχες» βρίσκονται πλέον αντιμέτωποι με έναν πρωτοφανή ρυθμιστικό πονοκέφαλο, καθώς υποχρεούνται να δημοσιοποιήσουν με απόλυτη σαφήνεια τα ονόματα των πραγματικών δικαιούχων τους.
Ξεχάστε τις δαιδαλώδεις διαδρομές μέσω offshore και αδιαφανών οντοτήτων· ο νόμος 5253/2025 απαιτεί ταύτιση με το Μητρώο Πραγματικών Δικαιούχων, καθιστώντας το ιδιοκτησιακό καθεστώς «κρύσταλλο».
Ακόμα πιο «τσουχτερή» αποδεικνύεται η πρόνοια για την κρατική διαφήμιση. Έως τις 30 Ιουνίου 2026, κάθε πάροχος πρέπει να αναρτήσει το συνολικό ετήσιο ποσό που εισέπραξε από δημόσιο χρήμα, αλλά και —εδώ είναι το «καρφί»— τυχόν έσοδα από οντότητες τρίτων χωρών. Η οικονομική εξάρτηση από το κράτος παύει να είναι επτασφράγιστο μυστικό των λογιστηρίων, εκθέτοντας τις παραδοσιακές «συμμαχίες» στον δημόσιο έλεγχο.
Ενώ οι εισηγμένες στο Χρηματιστήριο γλιτώνουν το πρώτο σκέλος, η απειλή του ΕΣΡ για τσουχτερά διοικητικά πρόστιμα κρέμεται ως δαμόκλειος σπάθη πάνω από τα ραδιοτηλεοπτικά μέγαρα. Η διαφάνεια δεν είναι πια ευχή, αλλά μια ακριβή υποχρέωση που αλλάζει τις ισορροπίες στην εγχώρια ελίτ.