Το πράσινο φιάσκο της ενέργειας – Πετούν την παραγωγή ΑΠΕ «στα σκουπίδια» και φορτώνουν το κόστος στους καταναλωτές!
Μπορεί η κυβέρνηση να πανηγυρίζει για τα «ρεκόρ» διείσδυσης των Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας και την πράσινη μετάβαση, την ίδια στιγμή όμως η σκληρή πραγματικότητα του ενεργειακού συστήματος αποκαλύπτει μια επικίνδυνη προχειρότητα. Η Ελλάδα παράγει πράσινη ενέργεια, αλλά επειδή δεν φρόντισε να δημιουργήσει τις απαραίτητες υποδομές αποθήκευσης, η ενέργεια αυτή κυριολεκτικά πετιέται στα σκουπίδια με συνεχείς και ταχέως αυξανόμενες περικοπές.
Το αποτέλεσμα αυτής της εγκληματικής απουσίας σχεδιασμού είναι ένα εκρηκτικό αδιέξοδο για την ελληνική κοινωνία και την οικονομία. Από τη μία πλευρά, οι τιμές του ρεύματος παραμένουν στα ύψη, καθώς η έλλειψη ευελιξίας και αποθήκευσης δεν επιτρέπει να φτάσει η φθηνή πράσινη ενέργεια στο νοικοκυριό την ώρα που τη χρειάζεται. Από την άλλη πλευρά, οι μικροί και μεσαίοι παραγωγοί ΑΠΕ οδηγούνται σε βίαιη οικονομική ασφυξία, βλέποντας την παραγωγή τους να περικόπτεται αυθαίρετα και αναγκαζόμενοι τελικά να εγκαταλείψουν την αγορά προς όφελος των μεγάλων ενεργειακών ομίλων.
Αυτό το θεσμικό και οικονομικό αδιέξοδο μεταφέρει πλέον στις Βρυξέλλες ο ευρωβουλευτής του ΠΑΣΟΚ και αντιπρόεδρος της ομάδας των Ευρωπαίων Σοσιαλιστών και Δημοκρατών, Γιάννης Μανιάτης, με επίσημη ερώτησή του προς την Ευρωπαϊκή Επιτροπή.
Όπως επισημαίνει ο κ. Μανιάτης, η Ελλάδα κατατάσσεται στις τελευταίες θέσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης, διαθέτοντας Δείκτη Αποθηκευτικής Επάρκειας μόλις 2%, ο οποίος αντιστοιχεί σε μόλις 0,22 GW εγκατεστημένης ισχύος μπαταριών. Την ίδια στιγμή, γειτονικές χώρες με παρόμοια χαρακτηριστικά, όπως η Βουλγαρία, εμφανίζουν δείκτη αποθήκευσης 52% με 3,5 GW, εκθέτοντας ανεπανόρθωτα τους ελληνικούς χειρισμούς.
Ο ευρωβουλευτής επικαλείται την πρόσφατη Έκθεση του Ευρωπαϊκού Εξαμήνου, η οποία υπογραμμίζει την περιορισμένη πρόοδο της Ελλάδας στην εφαρμογή των ευρωπαϊκών συστάσεων για την ανάπτυξη λύσεων αποθήκευσης που θα καθιστούσαν το ρεύμα πιο προσιτό.
Παράλληλα, θέτει την Κομισιόν προ των ευθυνών της, ζητώντας συγκεκριμένες απαντήσεις για τη διαχείριση των ευρωπαϊκών κονδυλίων. Ζητά να αποσαφηνιστεί ποια έργα και μεταρρυθμίσεις αποθήκευσης που είχαν ενταχθεί αρχικά στο Ταμείο Ανάκαμψης δεν έχουν υλοποιηθεί μέχρι σήμερα, πόσα MW αποθήκευσης έχουν πράγματι συνδεθεί στο ηλεκτρικό σύστημα της χώρας, αλλά και ποιο είναι το ετήσιο κόστος που φορτώνονται οι Έλληνες καταναλωτές εξαιτίας αυτών των καθυστερήσεων. Όταν τα κονδύλια του Ταμείου Ανάκαμψης μένουν στα χαρτιά και οι ευρωπαϊκές συστάσεις αγνοούνται, το «πράσινο θαύμα» μετατρέπεται σε ακόμα μία μαύρη τρύπα για το δημόσιο συμφέρον.