Το σκανδαλώδες 0,6% της ΝΔ στα funds, τα 30.000€ προκαταβολή για τον πολίτη και η ένοχη σιωπή του ΠΑΣΟΚ
Σε μια χώρα όπου το ιδιωτικό χρέος και τα «κόκκινα» δάνεια έχουν φτάσει στα 78 δισεκατομμύρια ευρώ, μετατρέποντας τη ζωή χιλιάδων νοικοκυριών σε καθημερινό εφιάλτη, η διαχείριση των οφειλών λειτουργεί με δύο εντελώς διαφορετικά μέτρα και σταθμά. Την ώρα που τα funds απαιτούν από έναν απλό πολίτη που χρωστάει 100.000 ευρώ προκαταβολή-μαμούθ 30.000 ευρώ και μηνιαίες δόσεις που αγγίζουν το 10% του συνολικού χρέους ετησίως —απειλώντας τον άμεσα με πλειστηριασμό της πρώτης κατοικίας του—, τα χρεοκοπημένα κόμματα της εξουσίας απολαμβάνουν πρωτοφανείς προνομιακές ρυθμίσεις που προκαλούν το κοινό αίσθημα δικαίου.
Η πιο κραυγαλέα περίπτωση αφορά τα τεράστια δάνεια της Νέας Δημοκρατίας, τα οποία ανέρχονται στο αστρονομικό ποσό των 593 εκατομμυρίων ευρώ, εκ των οποίων τα 508 εκατομμύρια αντιστοιχούν σε συσσωρευμένους τόκους και ανατοκισμούς, με το χρέος να διογκώνεται ανεξέλεγκτα κατά 55 με 60 εκατομμύρια ευρώ κάθε χρόνο. Παρά το γεγονός αυτό, τα εμπλεκόμενα funds αποδέχθηκαν η ΝΔ να εξυπηρετεί τις υποχρεώσεις της καταβάλλοντας μόλις 4 εκατομμύρια ευρώ ετησίως, ποσοστό που αντιστοιχεί στο εξευτελιστικό 0,6% του συνολικού χρέους και μάλιστα χωρίς την καταβολή καμίας προκαταβολής. Ακριβώς την ίδια ευνοϊκή και σκανδαλώδη μεταχείριση απολαμβάνει και το ΠΑΣΟΚ, το οποίο, παρά τις θεωρητικές προτάσεις δήθεν προστασίας των δανειοληπτών που κατά καιρούς παρουσιάζει, κινείται με ακριβώς τους ίδιους προνομιακούς όρους στα δικά του χρέη.
Αυτή η τεράστια απόκλιση γεννά ένα τεράστιο ζήτημα ηθικού κινδύνου και θεσμικής κατάπτωσης, καθώς αποδεικνύεται ότι οι νόμοι και οι πιέσεις των εισπρακτικών μηχανισμών εφαρμόζονται αποκλειστικά και μόνο για να εξοντώσουν τους πολίτες. Εάν εφαρμοζόταν η ίδια αναλογία στον πολίτης του παραδείγματος, αντί για τις εξοντωτικές απαιτήσεις των χιλιάδων ευρώ, η ετήσια υποχρέωση θα περιοριζόταν στα μόλις 600 ευρώ. Επιπλέον, υπενθυμίζεται ότι σύμφωνα με τους ισολογισμούς τους τα δύο κόμματα είναι επί της ουσίας χρεοκοπημένα, ενώ από το 2016 ο Μόνιμος Εποπτικός Μηχανισμός (SSM) της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας τους έχει απαγορεύσει ρητά τη σύναψη νέων δανείων.
Το γεγονός ότι τα funds επιτρέπουν σε νομικά πρόσωπα με μηδενική φερεγγυότητα να αυξάνουν τα χρέη τους χωρίς συνέπειες, ενώ ταυτόχρονα στραγγαλίζουν την κοινωνία, επιβεβαιώνει ότι οι πολίτες δεν είναι ίσοι απέναντι στον νόμο. Η προκλητική αυτή ανοχή απέναντι στα κομματικά ταμεία μετατρέπει το πολιτικό σύστημα σε έναν κλειστό κωδικό προνομίων, όπου οι ίδιες δυνάμεις που έχουν οδηγήσει τη χώρα στη χρεοκοπία συνεχίζουν να επιβιώνουν εις βάρος των φορολογουμένων.