Τι γίνεται με τον Στέφανο Κασσελάκη; Το κλίμα θυμίζει πλέον την τελευταία σκηνή του Τιτανικού. Ούτε τα… αστακοκάραβα δεν έμειναν να τον στηρίζουν, αφού η ομάδα που του χάρισε το θριαμβευτικό 56% έχει γίνει καπνός. Η τελευταία απώλεια, όμως, είναι αυτή που πονάει πραγματικά. Αναφέρομαι στον άνθρωπο που αποτελούσε τη «φωνή της λογικής», τον έμπειρο επικοινωνιολόγο που έτρεχε όλο το παιχνίδι στο παρασκήνιο με χειρουργική ακρίβεια.
Ο πλέον ένθερμος υποστηρικτής του, ο άνθρωπος που μεταφράζε τον πολιτικό ρεαλισμό σε πράξη, μάζεψε τα πράγματά του και χαιρέτησε, αφήνοντας τον πρόεδρο των «Δημοκρατών» να παλεύει με τα κύματα μόνος του. Όταν φεύγει και ο τελευταίος έμπειρος συνεργάτης που ήξερε να κρατάει τις ισορροπίες, τότε το «κύκνειο άσμα» δεν είναι απλώς σχήμα λόγου, αλλά η σκληρή πραγματικότητα.
Καληνύχτα και καλή τύχη…