Η «μαύρη τρύπα» των 94,5 εκατομμυρίων της UNICEF και η εμπλοκή της ΕΟΚ -Tα «μαύρα» του Λιόλιου και η σιωπή της Αγαπηδάκη
Η νέα μεγάλη πολιτική αντιπαράθεση που ξέσπασε γύρω από τις απευθείας επιχορηγήσεις του ελληνικού γραφείου της UNICEF αποκαλύπτει τις σκοτεινές διαδρομές μέσω των οποίων ευρωπαϊκοί πόροι που προορίζονταν για την προστασία των παιδιών μετατράπηκαν σε εργαλείο επικοινωνιακής προβολής και χρηματοδότησης αθλητικών φορέων. Στο επίκεντρο της καταγγελίας του Παύλου Πολάκη βρίσκεται το τεράστιο ποσό των 94,5 εκατομμυρίων ευρώ, το οποίο διοχετεύθηκε από την αναπληρώτρια υπουργό Υγείας Ειρήνη Αγαπηδάκη στον οργανισμό για δράσεις κατά της παιδικής παχυσαρκίας, χωρίς ωστόσο να έχουν κατατεθεί στη Βουλή τα απαραίτητα απολογιστικά έγγραφα και τα παραδοτέα που να δικαιολογούν τη διαχείριση αυτής της αστρονομικής χρηματοδότησης.
Η υπόθεση προσλαμβάνει εκρηκτικές διαστάσεις μετά τις παράλληλες δικαστικές εξελίξεις και τις συλλήψεις για το σκάνδαλο στην Ελληνική Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης υπό τον Βαγγέλη Λιόλιο. Η αποκάλυψη ότι η UNICEF εμφανίζεται ως χορηγός της ΕΟΚ από το 2022, χρηματοδοτώντας ακόμα και τη διοργάνωση του κυπέλλου «UNICEF-TROPHY», εγείρει αμείλικτα ερωτήματα σχετικά με το πώς ένα νεοσυσταθέν γραφείο διεθνούς οργανισμού βρήκε τους πόρους να επιχορηγεί αθλητικές διοργανώσεις. Οι υποψίες ότι μέρος των κονδυλίων της υγείας κατευθύνθηκε πλαγίως στο μπάσκετ για την κατασκευή πολιτικού προφίλ της κομματικής ηγεσίας και του ίδιου του Κυριάκου Μητσοτάκη ενισχύουν τις καταγγελίες περί διοχέτευσης μαύρου πολιτικού χρήματος μέσω διαφημιστικών δαπανών.
Η πλήρης άρνηση της ηγεσίας του Υπουργείου Υγείας να δώσει στη δημοσιότητα αναλυτικά στοιχεία για τις ροές των χρημάτων, σε συνδυασμό με την απουσία οικονομικών δεδομένων στην πρόσφατη ανακοίνωση της UNICEF, επιτείνει την περιρρέουσα υποψία για επιχείρηση συγκάλυψης. Η δημόσια έκκληση προς τον αναπληρώτη υπουργό Αθλητισμού Γιάννη Βρούτση να παρέμβει και να ελέγξει τις συγκεκριμένες χρηματοδοτήσεις μεταφέρει την πίεση απευθείας στον πρωθυπουργικό πυρήνα, αποδεικνύοντας ότι το αφήγημα των «μεταρρυθμίσεων» και της κοινωνικής μέριμνας καταρρέει κάτω από το βάρος των αδιαφανών αναθέσεων και των ύποπτων κομματικών εξυπηρετήσεων.