Το nocomment ξέθαψε μια απόφαση από τα ενδοεταιρικά αρχεία του Υπουργείου Εξωτερικών που έμοιαζε με «σκόνη» στα ράφια της γραφειοκρατίας, αλλά καταφέραμε να την «καθαρίσουμε» και να φέρουμε στο φως την ουσία. Επί της ουσίας, η απόφαση εγκρίνει τη δαπάνη 30.238,75 ευρώ (περίπου 35.575 δολάρια ΗΠΑ) για την προμήθεια 35 ηλεκτρονικών υπολογιστών και 5 οθονών που προορίζονται για τη Μόνιμη Αντιπροσωπεία της Ελλάδας στον ΟΗΕ, με υπόλογο για την πληρωμή τον Γραμματέα Επικοινωνίας & Πληροφορικής, Γρηγόριο Μελεσανάκη.
Η κίνηση αυτή υπογραμμίζει την επιτακτική ανάγκη εκσυγχρονισμού των ελληνικών αποστολών στο εξωτερικό, ειδικά σε κέντρα λήψης αποφάσεων όπως η Νέα Υόρκη, όπου το κύρος της χώρας κρίνεται συχνά από την ταχύτητα των αντανακλαστικών της. Ενώ το αφήγημα της «ψηφιακής Ελλάδας» κυριαρχεί στις εγχώριες ομιλίες, η πραγματικότητα στους διαδρόμους της 1ης Λεωφόρου στο Μανχάταν φαίνεται πως απαιτούσε μια γερή δόση ανανέωσης, καθώς η προμήθεια 35 υπολογιστών μοιάζει περισσότερο με επιχείρηση διάσωσης από την τεχνολογική απαξίωση παρά με απλό εξοπλισμό ρουτίνας.
Το οικονομικό παρασκήνιο της απόφασης κρύβει τις δικές του «αιχμηρές» αλήθειες, με την επίσημη παραδοχή για την ανεπάρκεια της παγίας προκαταβολής να εκθέτει τη χρόνια ασφυξία των προξενικών εισπράξεων. Η ανάγκη να εγκριθεί το κονδύλι σε συνάλλαγμα, με την ισοτιμία να θυμίζει πως η διπλωματική μας παρουσία στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού παραμένει μια ακριβή υπόθεση, φανερώνει τις δυσκολίες στη ροή ρευστότητας που συχνά αφήνουν τις αποστολές μας να παλεύουν με τη γραφειοκρατία της Αθήνας για τα αυτονόητα.
Στο lifestyle επίπεδο της Νέας Υόρκης, όπου οι συμμαχίες χτίζονται ανάμεσα σε briefings και gala, η εικόνα ενός διπλωμάτη που παλεύει με ένα αργό workstation είναι το απόλυτο faux pas. Οι 35 νέοι υπολογιστές και οι 5 οθόνες —ένας αριθμητικός γρίφος που αφήνει αιχμές για το ποιοι τελικά θα βλέπουν την «πλήρη εικόνα» στις σύγχρονες οθόνες— αποτελούν μια προσπάθεια να μη μοιάζει η ελληνική αντιπροσωπεία με τον φτωχό συγγενή των G7. Πίσω από τις τεχνικές προδιαγραφές και τα εντάλματα προπληρωμής, κρύβεται η αγωνία μιας χώρας να παραμείνει συνδεδεμένη με το μέλλον, έστω κι αν για να φτάσει ένα laptop στον ΟΗΕ πρέπει πρώτα να νικηθεί το «τέρας» του δημόσιου λογιστικού.