Το «παράσιτο» των 27 Συμβάσεων – Η Ιερουσαλήμ του Μανουσάκη και το μετοχικό carousel της «Ανόδου»
Αν ψάχνετε για το σημείο όπου η κρατική γενναιοδωρία συναντά τον απόλυτο κυνισμό, δεν χρειάζεται να κοιτάξετε μακριά. Αρκεί μια βόλτα από τα γραφεία του ΑΔΜΗΕ. Εκεί, η διοίκηση Μανουσάκη φαίνεται να έχει ανακαλύψει το «Άγιο Δισκοπότηρο» της επιχειρηματικότητας: μια κατασκευαστική εταιρεία-φάντασμα, που γεννήθηκε μόλις το 2022, και κατάφερε να μετατραπεί σε έναν αδηφάγο προμηθευτή που τρέφεται αποκλειστικά από τις σάρκες του Διαχειριστή. Η «Άνοδος Τεχνική» δεν είναι απλώς μια ΙΚΕ· είναι ένα εργαστηριακό πείραμα για το πώς μπορείς να στήσεις μια αυτοκρατορία εκατομμυρίων με μοναδικό πελάτη τον ίδιο σου τον ευεργέτη. Είναι το είδος της «επιτυχίας» που στις ΗΠΑ θα έκανε τους εισαγγελείς να χάσουν τον ύπνο τους, αλλά εδώ βαφτίζεται απλώς «στρατηγική μελέτη».
Ένα πάρτι συμβάσεων με λεφτά από το «μαξιλάρι»
Ενώ το Δημόσιο αδειάζει το «μαξιλάρι» του για να μπει στον ΑΔΜΗΕ, η διοίκηση σκορπάει εκατομμύρια σε μια εταιρεία που μοιάζει να ιδρύθηκε μόνο και μόνο για να υποδέχεται το κρατικό χρήμα.
Μόνο το 2024, υπογράφηκαν 27 συμβάσεις. Διαβάζοντας τα νούμερα στο ΚΗΜΔΗΣ, νιώθεις μια ελαφριά ζαλάδα: 2,4 εκατομμύρια ευρώ για μια εταιρεία που ο κύκλος εργασιών της αποδεικνύει ότι αν ο ΑΔΜΗΕ σταματήσει να της δίνει έργα, θα εξατμιστεί σε δευτερόλεπτα.
Και το κερασάκι στην τούρτα; Το 2026 ξεκίνησε με ένα «δωράκι» 2,1 εκατομμυρίων ευρώ μέσα σε μόλις τρεις μήνες. Πρόκειται για έναν οικονομικό εναγκαλισμό που θυμίζει περισσότερο παράσιτο παρά υγιή συνεργασία. Τι ακριβώς είδε ο κ. Μανουσάκης σε μια νεόκοπη ΙΚΕ που δεν είδαν οι υπόλοιποι παίκτες της αγοράς; Ίσως η απάντηση κρύβεται πίσω από τα φυτά και τις ημερίδες ESG που πληρώνει αδρά ο Διαχειριστής.
Μετοχικό carousel: Αλλάζοντας παίκτες στην ίδια σκακιέρα
Η ιστορία της «Ανόδου» θυμίζει κακή κατασκοπευτική ταινία με ερασιτέχνες ηθοποιούς. Από τον Ιούνιο του 2022, οι μέτοχοι αλλάζουν σαν τα πουκάμισα που λέρωσαν από την πολλή δουλειά. Τούντας, Λάζαρος Σβαρνιάς, Μιχάλης, και μετά πάλι Σβαρνιάς — αυτή τη φορά ο Δημήτριος. Μια αέναη μεταβίβαση του 100% των μεριδίων που θα έκανε ακόμα και τους απατεώνες της Wall Street να κοκκινίσουν από ζήλια. Ο ένας αναλαμβάνει τις ευθύνες του άλλου, ο άλλος αποχωρεί από τη διαχείριση, αλλά το χρήμα από τον ΑΔΜΗΕ συνεχίζει να ρέει αδιάκοπα προς την ίδια κατεύθυνση.
Είναι ένα θέατρο σκιών όπου οι φιγούρες αλλάζουν ονόματα, αλλά το χέρι που κινεί τη μαριονέτα παραμένει σταθερά απλωμένο προς το ταμείο. Θα περιμένουμε τις απαντήσεις της διοίκησης, αν και η οσμή που αναδύεται από αυτό το «πάρτι» είναι πλέον τόσο έντονη που δεν καλύπτεται από καμία ημερίδα στρατηγικής.
Υ.Γ. Η έρευνα συνεχίζεται… Τις επόμενες ημέρες έρχονται και νέα στοιχεία!