Μετάβαση στο περιεχόμενο

Παγκρήτια, το μεγάλο…. φαγοπότι!


Η υπόθεση της Παγκρήτιας δεν είναι απλώς ένα τραπεζικό deal. Είναι ένα case study για το πώς ο πλούτος των πολλών μεταγγίζεται στις τσέπες των λίγων υπό το πρόσχημα της «συστημικής ευστάθειας».

Ο Χάρης Μαμουλάκης, τομεάρχης Οικονομικών του ΣΥΡΙΖΑ, μέσα από βίντεο που ανάρτησε στα social media, έθεσε τον δάκτυλον επί τον τύπον των ήλων, περιγράφοντας μια διαδικασία που θυμίζει περισσότερο «εξαέρωση» παρά επένδυση.

Σύμφωνα με όσα ανέφερε, η μετεξέλιξη της Παγκρήτιας από μια τοπική, λαϊκή συνεταιριστική τράπεζα σε ένα εξάρτημα της Credia Bank αποτελεί το απόλυτο οικονομικό θρίλερ. Οι αριθμοί που παρέθεσε ο τομεάρχης του ΣΥΡΙΖΑ είναι αμείλικτοι: οι παλαιοί μεριδιούχοι βρέθηκαν από κυρίαρχοι μέτοχοι να κατέχουν ένα πενιχρό 10% του νέου σχήματος. Όπως εξήγησε ο βουλευτής, η αναλογία ανταλλαγής (περίπου 0,03 μετοχές της νέας τράπεζας για κάθε μία παλιά) είναι η ληξιαρχική πράξη θανάτου της μικροϊδιοκτησίας.

 

Τα «καυτά» ερωτήματα που ζητούν απάντηση

Η παρέμβαση Μαμουλάκη θέτει το πλαίσιο, αλλά η πολιτική πραγματικότητα απαιτεί ακόμα πιο σκληρές απαντήσεις πάνω στα στοιχεία που παρουσίασε:

  • Το «μοντέλο» της απομείωσης: Πώς είναι δυνατόν μια τράπεζα με εκατοντάδες εκατομμύρια ίδια κεφάλαια να «χωνεύεται» με τέτοιο τρόπο, ώστε οι αρχικοί ιδιοκτήτες της να καταλήγουν μειοψηφία; Ήταν η Παγκρήτια το «δώρο» για να δεχτούν οι νέοι επενδυτές να αναλάβουν το βάρος της Attica Bank;

 

  • Η σιωπή της ΤτΕ: Ο Χάρης Μαμουλάκης απευθύνθηκε ευθέως στον κ. Στουρνάρα: Πού ήταν η εποπτική αρχή; Η Τράπεζα της Ελλάδος οφείλει να εξηγήσει αν ο ρόλος της εξαντλήθηκε στο να κάνει «τα στραβά μάτια» ενώ οι μερίδες μιας ζωής μετατρέπονταν σε μετοχές μηδαμινής αξίας.

 

  • Πολιτική απόφαση ή Business; Όπως τονίστηκε στο βίντεο, η κυβερνητική ανοχή δεν είναι ουδέτερη επιλογή. Είναι πολιτική απόφαση. Πόσο «υγιής» είναι ένας νέος τραπεζικός πυλώνας που χτίστηκε πάνω στην απομείωση της περιουσίας των συνεταιριστών της Κρήτης;

 

Το «spicy» παρασκήνιο

Στους διαδρόμους της αγοράς ψιθυρίζεται πως η Παγκρήτια ήταν η «προίκα» που έπρεπε να θυσιαστεί για να σωθεί η «εκλεκτή» Τράπεζα Αττικής. Η μεταφορά αξίας από τους πολλούς στους λίγους βαφτίστηκε «εξυγίανση», αλλά για τους ανθρώπους που στήριξαν τον κρητικό συνεταιρισμό, η λέξη που αποτυπώνει την πραγματικότητα είναι μία: δήμευση.

Το ερώτημα παραμένει: Είναι η Credia Bank μια νέα αρχή για το σύστημα ή ένα καλοστημένο σχέδιο μεταφοράς πλούτου με τις ευλογίες της κυβέρνησης;