Στους διαδρόμους της κυβερνώσας παράταξης η κατάσταση θυμίζει καζάνι που βράζει, με τον δήμο της πρωτεύουσας να έχει μετατραπεί σε πεδίο εσωτερικών τριγμών. Η επίσημη γραμμή παραπαίει, καθώς υπουργοί, βουλευτές και ιστορικά στελέχη επιλέγουν να τραβήξουν τον δικό τους δρόμο. Αντί για μια ενιαία στάση, η γαλάζια πολυκατοικία εμφανίζεται διαιρεμένη σε στρατόπεδα, με τον καθένα να στηρίζει τις δικές του επιλογές πίσω από κλειστές πόρτες.
Πρόκειται για ένα πολιτικό παιχνίδι που επαναφέρει στο προσκήνιο παλαιές συμμαχίες και προσωπικές στρατηγικές που αγνοούν τις κεντρικές εντολές. Για κάποια στελέχη, η κίνηση αυτή είναι ζήτημα πολιτικής συνέπειας και παλαιών δεσμών που αντέχουν στον χρόνο, ενώ για άλλα λειτουργεί ως δήλωση διαφοροποίησης από το επίσημο κέντρο λήψης αποφάσεων.
Η εικόνα που βγαίνει προς τα έξω είναι μιας ηγεσίας που χάνει τον έλεγχο της βάσης της σε κρίσιμα τοπικά ζητήματα. Στο τέλος της ημέρας, η διαπίστωση παραμένει πικρή: το προσωπικό στοίχημα ορισμένων υπερτερεί της συνοχής του συνόλου, αφήνοντας την πόλη να παρακολουθεί την εσωτερική τους διελκυστίνδα.