Η τρέχουσα φαγωμάρα στον ΣΥΡΙΖΑ γύρω από το όνομα του Αλέξη Τσίπρα δεν αφορά τις μεγάλες ιδεολογικές αναζητήσεις της Αριστεράς, αλλά ένα πολύ πιο πεζό και «σπαρταριστό» real estate: τις καρέκλες των επόμενων ψηφοδελτίων. Το παιχνίδι είναι για γερά νεύρα, με τον Τσίπρα να κρατά τα κλειδιά του νέου φορέα, αλλά να βάζει σκληρό «Facia Control» στην πόρτα. Το μεγάλο του πρόβλημα; Δεν θέλει με τίποτα στο ίδιο κάδρο τον Παύλο Πολάκη και τον Νίκο Παππά, θεωρώντας ότι το «τοξικό» τους αποτύπωμα λεκιάζει το νέο, κεντροαριστερό του προφίλ.
Από την πλευρά του, ο Πολάκης το έχει πάρει απόφαση και δεν καίγεται να επιστρέψει κάτω από την ομπρέλα του πρώην αρχηγού. Η πραγματική ίντριγκα, όμως, παίζεται με τον Νίκο Παππά. Ο νυν κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ καίγεται να επιβιώσει πολιτικά και πιέζει θεούς και δαίμονες για μια φόρμουλα συνεργασίας. Το κόλπο που σκαρφίστηκε είναι απλό και ταυτόχρονα πανέξυπνο: ζητά τα κοινά ψηφοδέλτια να κλειδώσουν από μια ειδική επιτροπή, όπου ο ΣΥΡΙΖΑ θα έχει επίσημο εκπρόσωπο. Γιατί; Διότι ο εκπρόσωπος αυτός θα είναι θεσμικά υποχρεωμένος να απαιτήσει την παρουσία του Παππά στα ψηφοδέλτια του Τσίπρα, σπάζοντας έτσι το προσωπικό βέτο του Αλέξη. Όλα τα υπόλοιπα περί «προοδευτικής συμμαχίας» και «κοινωνικής αντιπολίτευσης» είναι απλώς το απαραίτητο πολιτικό λιβάνι για να κρυφτεί το απόλυτο ξεκατίνιασμα για μια θέση στον ήλιο της επόμενης Βουλής.