Μετάβαση στο περιεχόμενο

Το… ψηφιακό μάτι του Λιβάνιου


Το nocomment το έμαθε και σας το… δίνει! Λοιπόν το Υπουργείο Εσωτερικών έστειλε «σήμα» για τον πολυετή προγραμματισμό ανθρώπινου δυναμικού της περιόδου 2027-2030. Επειδή θα ρωτήσετε, μιλάμε για μια εξαιρετικά κρίσιμη άσκηση επί χάρτου που αφορά το σύνολο της Δημόσιας Διοίκησης, από τα Υπουργεία και τις Ανεξάρτητες Αρχές μέχρι τον τελευταίο Δήμο της επικράτειας.

Στόχος; Να «κλειδώσουν» με ακρίβεια οι ανάγκες σε προσωπικό, οι εκτιμώμενες αυτοδίκαιες αποχωρήσεις και οι στρατηγικές προτεραιότητες κάθε φορέα.

Η διαδικασία, που τρέχει μέσω της νέας εφαρμογής του Συστήματος Διαχείρισης Ανθρώπινου Δυναμικού (ΣΔΑΔ), είναι χωρισμένη σε δύο αυστηρά στάδια. Στο πρώτο, οι φορείς και τα νομικά πρόσωπα υποβάλλουν τα σχέδιά τους προς τα εποπτεύοντα Υπουργεία. Στο δεύτερο στάδιο, τα Υπουργεία αναλαμβάνουν τον ρόλο του «τελικού ελεγκτή», έχοντας το δικαίωμα να παρέμβουν, να τροποποιήσουν ή και να ακυρώσουν αιτήματα, λαμβάνοντας υπόψη τις δημοσιονομικές αντοχές της χώρας. Το κλειδί εδώ είναι η ενσωμάτωση αυτών των σχεδίων στο εκάστοτε Μεσοπρόθεσμο Πλαίσιο Δημοσιονομικής Στρατηγικής, καθώς το Υπουργείο Εθνικής Οικονομίας έχει τον τελευταίο λόγο για το κόστος της «νέας φουρνιάς» δημοσίων υπαλλήλων.

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η εξαίρεση των παραγωγικών σχολών (Στρατός, Αστυνομία, Λιμενικό, Δικαστές), όπου οι προσλήψεις θεωρούνται διακριτή κατηγορία λόγω απρόβλεπτων παραγόντων, όπως εθνικά θέματα ή μεταναστευτικές πιέσεις. Για όλη την υπόλοιπη «στρατιά» του Δημοσίου, ο κανόνας είναι πλέον ψηφιακός και αμείλικτος: τα στοιχεία αντλούνται απευθείας από το ψηφιακό οργανόγραμμα, εμποδίζοντας κάθε προσπάθεια για «δημιουργική» λογιστική στις κενές οργανικές θέσεις.

Οι φορείς καλούνται να ιεραρχήσουν τις ανάγκες τους με βάση έξι συγκεκριμένα κριτήρια (όπως εμβληματικά έργα ή συσσωρευμένες εκκρεμότητες), ενώ το άθροισμα προσλήψεων και μετατάξεων δεν μπορεί σε καμία περίπτωση να ξεπερνά το σύνολο των κενών θέσεων. Φαίνεται πως η εποχή των αλόγιστων απαιτήσεων τελειώνει, καθώς το ΥΠΕΣ «βλέπει» πλέον σε πραγματικό χρόνο ποιος φεύγει και ποιος πραγματικά χρειάζεται να έρθει, βάζοντας τέλος στην οικονομική ασφυξία που θα προκαλούσε ένας μη ορθολογικός σχεδιασμός.