Υπάρχει μια συγκεκριμένη συνομοταξία βουλευτών που αυτή τη στιγμή κυκλοφορεί στους διαδρόμους της Βουλής με το βλέμμα του ανθρώπου που έχει ήδη πακετάρει τις βαλίτσες του, αλλά φοβάται να χάσει την αποζημίωση. Είναι οι «φαντάσματα» της πλειοψηφίας, εκείνοι που αποφεύγουν το όνομα του κόμματός τους όπως ο διάολος το λιβάνι, προτιμώντας έναν αόριστο τίτλο βουλευτή, λες και η κομματική τους ταυτότητα είναι μεταδοτική ασθένεια.
Το παιχνίδι είναι παλιό και dirty: περιμένουν το σύνθημα από τον «αρχηγό» Αντώνη που διαγράφηκε για να πηδήξουν στο επόμενο σκάφος, το οποίο υπόσχεται καθαρόαιμη δεξιά ρητορική και μπόλικο εθνικό συναίσθημα. Μέχρι τότε, παίζουν κρυφτό με τις ψηφοφορίες, απέχουν από τις κρίσιμες τροπολογίες και κάνουν πολιτικό “ghosting” στο Μαξίμου.
Είναι η απόλυτη επίδειξη κυνισμού… Παραμένουν στις έδρες τους μόνο και μόνο επειδή δεν έχουν κάνει ακόμα το «μεγάλο φάουλ» που θα τους στερούσε το προνόμιο της επίσημης εξόδου. Δεν μιλάμε για πολιτική στάση, αλλά για μια παρατεταμένη ομηρία, όπου η κυβέρνηση προσποιείται ότι ελέγχει την ομάδα και οι βουλευτές προσποιούνται ότι ανήκουν σε αυτήν, ενώ όλοι ξέρουν ότι η αίτηση προσχώρησης στο νέο «δεξιό παραμάγαζο» είναι ήδη υπογεγραμμένη στο συρτάρι.