Μετάβαση στο περιεχόμενο

Το «μαύρο κουτί» των 178 εκατομμυρίων στη ΔΕΗ: Η νέα «λίστα Πέτσα», τα κρυφά κονδύλια και η απαίτηση για ονόματα και συμβάσεις


Ένα τεράστιο οικονομικό και πολιτικό σκάνδαλο διαγράφεται στο παρασκήνιο της ΔΕΗ, με τα κονδύλια διαφήμισης και τις συμβάσεις media buying να μπαίνουν στο στόχαστρο κοινοβουλευτικού ελέγχου. Ο ανεξάρτητος βουλευτής Χάρης Μαμουλάκης φέρνει στη Βουλή το ζήτημα μιας πρωτοφανούς δαπάνης ύψους 178 εκατομμυρίων ευρώ που φέρεται να διοχετεύθηκε για «διαφημιστική προβολή», εγείροντας αμείλικτα ερωτήματα για το ποιες ιστοσελίδες, ποια κανάλια, ποιοι ραδιοφωνικοί σταθμοί και ποια μέσα στην Περιφέρεια και την Κρήτη εισέπραξαν τα εκατομμύρια.

 

Η «πέτσινη» παράδοση και το προηγούμενο του 2020

Η υπόθεση δεν αποτελεί κεραυνό εν αιθρία, καθώς υπάρχει ήδη βεβαρημένο παρελθόν στην τακτική που ακολουθεί η επιχείρηση. Ήδη από το 2020 είχε αποκαλυφθεί η επιλεκτική κατανομή 570.000 ευρώ σε περίπου 250 ΜΜΕ εν μέσω πανδημίας — μια «πέτσινη» λίστα που μοιράστηκε χωρίς κανένα αντικειμενικό κριτήριο απήχησης, κυκλοφορίας ή επισκεψιμότητας. Εκείνη η πρώτη γεύση για το πώς μοιράζεται η διαφημιστική πίτα αποδείχθηκε απλώς ο προάγγελος για τις μεταγενέστερες συμβάσεις εκατομμυρίων, οι οποίες εξελίχθηκαν χωρίς πλήρη εικόνα των τελικών αποδεκτών.

 

Κοινοβουλευτικός έλεγχος: «Απαιτούμε ονόματα, ποσά και συμβάσεις»

Με αίτηση κατάθεσης εγγράφων στη Βουλή, ζητείται πλέον η πλήρης αποκαλύψεις του μηχανισμού:

  • Πλήρης διαφάνεια: Κατάθεση όλων των στοιχείων, των ονομάτων των ΜΜΕ, των ακριβών ποσών και των σχετικών συμβάσεων media buying.

  • Τέλος στην αδιαφάνεια: Αποκάλυψη των διαδρομών του χρήματος τόσο στα κεντρικά όσο και στα περιφερειακά μέσα ενημέρωσης.

  • Πολιτικό «πλάτη»: Η καταγγελία είναι σαφής: η ΔΕΗ δεν μπορεί να χρησιμοποιεί τα χρήματα των πολιτών για να κάνει πλάτες στην κυβέρνηση και να εξαγοράζει τη σιωπή των μέσων ενημέρωσης.

Την ώρα που οι πολίτες ανοίγουν με τρόμο τους λογαριασμούς του ηλεκτρικού ρεύματος, η αποκάλυψη ότι 178 εκατομμύρια ευρώ διοχετεύονται για την εξαγορά επικοινωνιακής ασυλίας προκαλεί οργή.

Το αίτημα να βγουν όλα στο φως είναι πλέον επιτακτικό, καθώς η δημόσια περιουσία δεν μπορεί να μετατρέπεται σε εργαλείο χειραγώγησης της κοινής γνώμης.