Το ένοχο μυστικό του Προεδρικού Μεγάρου – Πώς η ενεργειακή αναβάθμιση αποκάλυψε τις… προεδρικές «παρανομίες»
Στην Ελλάδα της ατελείωτης γραφειοκρατίας, των εξοντωτικών προστίμων και του ανελέητου κυνηγιού των ιδιοκτητών για μια Ηλεκτρονική Ταυτότητα Κτιρίου, αποδεικνύεται για άλλη μια φορά πως ο «βασιλιάς είναι γυμνός». Η απόλυτη θεσμική ειρωνεία εκτυλίσσεται στον πλέον εμβληματικό χώρο της χώρας, το Προεδρικό Μέγαρο: εκεί ακριβώς όπου υπογράφονται οι νόμοι, τα διατάγματα και τα «χαράτσια» για την πάταξη της αυθαιρεσίας, αποδείχθηκε ότι το ίδιο το κράτος οικοδομούσε εκτός εκτός νομοθετικού πλαισίου!
Όλα ξεκίνησαν από έναν τυπικό έλεγχο στο πλαίσιο της ενεργειακής αναβάθμισης του ιστορικού κτιρίου, ενός έργου προϋπολογισμού 3,3 εκατομμυρίων ευρώ. Όταν το κτίριο επιχειρήθηκε να ενταχθεί στο πολυσυζητημένο πρόγραμμα «ΗΛΕΚΤΡΑ», η γραφειοκρατία σκόνταψε πάνω στον ίδιο της τον εαυτό. Το ακίνητο βρέθηκε στην χειρότερη ενεργειακή κατηγορία (Ζ), αλλά το κυριότερο: στα κτίρια της Ασφάλειας και της Γραμματείας εντοπίστηκαν πολεοδομικές αυθαιρεσίες και ελλείψεις νομιμοποιητικών εγγράφων, καθιστώντας αδύνατη την έκδοση της απαραίτητης ταυτότητας κτιρίου.
Το ελληνικό Δημόσιο έπεσε μέσα στη δική του πολεοδομική παγίδα, την ίδια ώρα που η κυβέρνηση διατυμπάνιζε το αυστηρό «νοικοκύρεμα» στους όρους δόμησης για τους απλούς πολίτες. Όπως αναφέρει και το σχετικό ρεπορτάζ των data journalists, ενώ χιλιάδες μικροϊδιοκτήτες παλεύουν με πολεοδομικά κυκλώματα και ανατιμήσεις υλικών, το κράτος κατάφερε να «ξεμπλοκάρει» την έδρα της Προεδρίας με συνοπτικές διαδικασίες, υποβάλλοντας αίτηση τακτοποίησης αυθαιρέτου με το ευτελές κόστος των 1.240 ευρώ από το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων.
Η υπόθεση αυτή, που διέτρεξε τις θητείες τόσο της πρώην προέδρου του ΣτΕ Κατερίνας Σακελλαροπούλου όσο και του Κώστα Τασούλα, εκθέτει ανεπανόρθωτα τον κρατικό μηχανισμό. Αποδεικνύει ότι όταν πρόκειται για τις δικές του αυθαιρεσίες, το κράτος βρίσκει πάντα τον τρόπο να «τακτοποιείται» αθόρυβα, την ώρα που για την υπόλοιπη κοινωνία εξαντλεί την αυστηρότητά του.