Η εσωκομματική σκακιέρα της Νέας Δημοκρατίας παίρνει φωτιά, με τους δύο ισχυρότερους πόλους της παράταξης να ανταλλάσσουν πλέον πυρά δίχως προσχήματα. Η κόντρα ανάμεσα στον Άδωνι Γεωργιάδη και τον Νίκο Δένδια δεν αφορά πλέον μόνο το παρόν, αλλά αποτελεί μια ωμή προσομοίωση της μάχης για τη διαδοχή στην εποχή μετά τον Κυριάκο Μητσοτάκη. Το κλίμα «πολεμικής» ετοιμότητας επιβεβαιώθηκε με τον πιο πανηγυρικό τρόπο στις 7 Μαΐου 2026, όταν ο Άδωνις Γεωργιάδης, μιλώντας στην Κοινοβουλευτική Ομάδα, εξαπέλυσε μια δηλητηριώδη αιχμή που άφησε άναυδους τους παρευρισκόμενους: «Κάποιοι θα πάνε και στη Σελήνη για να μη μιλήσουν». Το καρφί για την τακτική της «πολιτικής αποχής» του Δένδια ήταν σαφές, κατηγορώντας τον ουσιαστικά ότι φυλάει τις δυνάμεις του για το μέλλον, ενώ άλλοι εκτίθενται καθημερινά στη φθορά.
Η «βεντέτα» είχε πάρει επίσημη μορφή από τις 23 Οκτωβρίου 2025, όταν ο Υπουργός Υγείας, ενοχλημένος από τη θεσμική απόσταση που κράτησε ο Υπουργός Άμυνας σε μια αμφιλεγόμενη τροπολογία, πέταξε τη φράση-φωτιά: «Μόνο εάν ήμουν σε ΜΕΘ και μάλιστα σε κώμα δεν θα ερχόμουν να υποστηρίξω τροπολογία μου». Ήταν η πρώτη φορά που η μομφή για έλλειψη κυβερνητικής αλληλεγγύης διατυπώθηκε τόσο κυνικά. Το χάσμα βάθυνε ακόμα περισσότερο στις 26 Ιουνίου 2025, όταν ο Γεωργιάδης άνοιξε τον φάκελο της εξωτερικής πολιτικής, καταλογίζοντας στον Δένδια «ολιγωρία» για το Τουρκολιβυκό Μνημόνιο. Με αυτή την κίνηση, αμφισβήτησε το δυνατότερο «χαρτί» του Δένδια, τη θητεία του στο ΥΠΕΞ, χτυπώντας τον ακριβώς εκεί που πονάει: στο προφίλ του εθνικού εγγυητή.
Στην πραγματικότητα, πρόκειται για μια σύγκρουση δύο κόσμων. Ο Γεωργιάδης επενδύει στον ρόλο του «πιστού στρατιώτη» που βγαίνει μπροστά για τις δύσκολες αποστολές, ενώ ο Δένδιας οχυρώνεται πίσω από τη δημοφιλία του, αποφεύγοντας τις εσωκομματικές λάσπες. Οι οικονομικές «αιχμές» για τη διαχείριση των κονδυλίων και οι κοινωνικές αναφορές στη βάση του κόμματος είναι τα όπλα τους σε αυτόν τον ακήρυχτο πόλεμο. Όσο το Μαξίμου προσπαθεί να τηρήσει ισορροπίες, η «σφαγή» για το ποιος θα έχει το πάνω χέρι στην επόμενη μέρα της Νέας Δημοκρατίας συνεχίζεται με αμείωτη ένταση, αποδεικνύοντας ότι το γαλάζιο στρατόπεδο έχει ήδη χωριστεί στα δύο.