Στους διαδρόμους του Υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας, ο Νίκος Τσάφος επιχειρεί να φιλοτεχνήσει μια εικόνα ενεργειακής ασφάλειας, υποσχόμενος ένα καλοκαίρι χωρίς ανατιμήσεις.
Το αφήγημα περί Ελλάδας ως καθαρού εξαγωγέα και ασπίδας απέναντι στις τιμές των γειτόνων μοιάζει περισσότερο με επικοινωνιακό πυροτέχνημα, καθώς οι πολίτες αναζητούν την ουσιαστική ελάφρυνση. Η άρνηση επιβολής φόρου στα υπερκέρδη των διυλιστηρίων, με το επιχείρημα πως δεν πρέπει να τιμωρηθούν οι εταιρείες για την ομαλή τροφοδοσία, αποτελεί μια ακόμη πρόκληση για την κοινή λογική.
Η επίκληση στα αποθέματα νερού και τις πρώτες μπαταρίες φαίνεται να υποτιμά τη δομική αστάθεια του συστήματος. Το πιο ανησυχητικό είναι η ξαφνική στροφή στη συζήτηση για την πυρηνική ενέργεια. Η αναφορά στη δημιουργία θεσμικού πλαισίου για αντιδραστήρες σε ορίζοντα εικοσαετίας μοιάζει με βολική απόδραση από τα τρέχοντα προβλήματα της αγοράς.
Η κυβέρνηση ζητά κοινωνική συναίνεση για μακρινά σενάρια, την ίδια στιγμή που οι δεσμεύσεις για το παρόν παραμένουν μετέωρες. Η συνέχεια θα δείξει την αξιοπιστία αυτών των εκτιμήσεων.