Ο Αλέξης Τσίπρας, ο άνθρωπος που κάποτε υποσχόταν να γκρεμίσει το κατεστημένο με ένα νόμο και ένα άρθρο, φαίνεται πως τώρα αναζητά σωσίβιο στα βαθιά νερά του λιμανιού της Θεσσαλονίκης. Η φημολογούμενη κρούση στον Μάκη Γκαγκάτση (νυν πρόεδρο της ΕΠΟ) δεν είναι μια απλή μεταγραφή. Είναι μια κίνηση απελπισίας που μυρίζει καιροσκοπισμό και οικονομικά deal κάτω από το τραπέζι.
Ο Γκαγκάτσης, ο εκλεκτός του Ιβάν Σαββίδη που μιλάει για τον μεγαλομέτοχο του ΠΑΟΚ σαν να είναι ο πνευματικός του πατέρας, αποτελεί το τέλειο «γρανάζι» για να συνδεθεί η νέα πολιτική περιπέτεια του Τσίπρα με το αθλητικό-επιχειρηματικό σύστημα του Βορρά. Είναι η κλασική συνταγή της ελληνικής παρακμής: Παίρνεις έναν άνθρωπο του ποδοσφαιρικού παρασκηνίου, τον βαφτίζεις «άφθαρτο» και τον ρίχνεις στην αρένα για να μαζέψεις τις ψήφους της κερκίδας και την εύνοια του «αφεντικού».
Ενώ ο Γκαγκάτσης έχει δηλώσει πως εγκατέλειψε την αγκαλιά του Σαββίδη για το «καλό του ποδοσφαίρου», η πραγματικότητα είναι πολύ πιο κυνική. Ο Τσίπρας δεν ψάχνει συνεργάτες, ψάχνει γέφυρες με την ολιγαρχία που φοράει αθλητική φόρμα. Αν το νέο κόμμα ξεκινάει με τις ευλογίες της ΕΠΟ και τις πλάτες του «δεύτερου πατέρα» Ιβάν, τότε η μόνη ελπίδα για αλλαγή είναι απλώς ένα κακόγουστο αστείο σε μια χώρα που έχει μάθει να ζει με «δανεικά» είδωλα.