Όταν ο Μαργαρίτης Σχοινάς μπήκε στο Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης, δεν βρήκε απλώς φακέλους. Βρήκε μια ολόκληρη… μεραρχία που είχε κατασκηνώσει στην πλατεία Βάθη.
Η διαπιστωτική πράξη της 8ης Απριλίου 2026 ήταν το επίσημο «προσκλητήριο» αποστρατείας για τον… στρατό του Κωνσταντίνου Τσιάρα και του Χρήστου Κέλλα.
Μην πέσετε από τα σύννεφα…
Συνολικά 32 άτομα —ένα ολόκληρο λεωφορείο μετακλητών και αποσπασμένων— είδαν την πόρτα της εξόδου. Είναι το τέλος ενός… lifestyle εξουσίας που θύμιζε περισσότερο προεκλογικό κέντρο στην Καρδίτσα και τη Λάρισα παρά σύγχρονη διοίκηση.
Η αριθμητική της σπατάλης: 22 για τον Τσιάρα, 10 για τον Κέλλα
Για τον Hemingway, αυτή η ιστορία δεν θα είχε στολίδια. Θα έγραφε μόνο: «Ήταν πολλοί. Ήταν ακριβοί. Και στο τέλος, έφυγαν γιατί η καρέκλα έσπασε. Ήταν μια άσχημη δουλειά».
Ξεκινάμε το… μέτρημα.
Ο Κωνσταντίνος Τσιάρας είχε στήσει μια προσωπική αυτοκρατορία 22 ατόμων: 10 μετακλητούς (με τρεις δικηγόρους στη λίστα), 10 αποσπασμένους και 2 δημοσιογράφοι για να φιλοτεχνούν το προφίλ του «εργατικού» υπουργού.
Ο Χρήστος Κέλλας, από τη μεριά του, ακολουθούσε με μια ομάδα κρούσης 10 ατόμων (6 μετακλητοί και 4 αποσπασμένοι).
Συνολικά, 32 μισθοί που βάρυναν τον φορολογούμενο για να λειτουργούν τα «ιδιαίτερα» γραφεία τους. Πρόκειται για την απόλυτη αναδιανομή του δημόσιου χρήματος προς την ελίτ των «δικών μας παιδιών», που τώρα τρέχουν να προλάβουν τις ημερομηνίες διαγραφής στο σύστημα ανθρώπινου δυναμικού.
Η λίστα των διαγραφών είναι το “roll call” της αποτυχίας ενός συστήματος που τρέφεται από την πελατεία. Δικηγόροι, δημοσιογράφοι και ειδικοί σύμβουλοι, όλοι με τους ΑΔΤ και τους αριθμούς βεβαίωσης διαγραφής τους, αποτελούν το νεκροταφείο μιας επιτελικής ψευδαίσθησης.
Κι όλα αυτά συμβαίνουν όταν ο αγρότης παλεύει με το κόστος παραγωγής ενώ τα γραφεία της ηγεσίας λειτουργούν ως call centers εξυπηρέτησης ημετέρων.
Το ερώτημα δεν είναι αν θα λείψουν αυτοί οι 32, αλλά σε ποιο άλλο κυβερνητικό λιμάνι θα ξεβραστούν οι επόμενοι.