Εντάξει, ο Νίκος Ανδρουλάκης θεωρεί ακόμα ότι είναι… «παίκτης» των Βρυξελλών. Και επειδή ίσως έμαθε τι πάει να πει καλό timing (σ.σ. καμία σχέση με την ώρα ΠΑΣΟΚ), δεν θα άφηνε τη μουρμούρα για τη διαγραφή του Οδυσσέα να γίνει το μοναδικό σάουντρακ στη Χαριλάου Τρικούπη.
Τι έκανε; Με μια επιστολή-φωτιά προς τον πρόεδρο της Βουλής Νικήτα Κακλαμάνη, ζήτησε εδώ και τώρα προ ημερησίας συζήτηση για το Predator και το Κράτος Δικαίου.
Η στρατηγική είναι σαφής: «μπροστά η θεσμική αντιπολίτευση, πίσω η εσωκομματική γκρίνια».
Σου λέει, ας στριμώξουμε τον Μητσοτάκη με τις καταδίκες και τις αποκαλύψεις του Ταλ Ντίλιαν, μπας και ξεχάσουν οι «πράσινοι» το αντάρτικο των δικών του βαρόνων. Είναι μια κλασική κίνηση αντιπερισπασμού για να συσπειρώσει την Κοινοβουλευτική Ομάδα απέναντι στον κοινό εχθρό, τώρα που το έδαφος κάτω από τα πόδια του τρέμει.
Πόσο κλασικός έχει γίνει, πόσο… προβλέψιμος, ε;