Στο Μέγαρο Μαξίμου υπάρχουν άνθρωποι που υπηρετούν την εξουσία με θεσμικούς τίτλους και άλλοι που το κάνουν με το ένστικτο του πολιτικού πολεμιστή. Ο Μάκης Βορίδης ανήκει ξεκάθαρα στη δεύτερη κατηγορία, επιβεβαιώνοντας πως δεν χρειάζεται υπουργικό θώκο για να επιβάλλει τον ρυθμό του στην ατζέντα. Το τελευταίο διάστημα, ο ρόλος του ως “πρώτος υπερασπιστής” της κυβερνητικής γραμμής μοιάζει πιο ενεργός από ποτέ.
Με την πρόσφατη εμφάνισή του, πήρε πάνω του το βάρος της διαχείρισης μιας δύσκολης υπόθεσης, κλείνοντας τα στόματα με μια δόση κυνισμού που μόνο εκείνος ξέρει να σερβίρει. “Καθάρισε” το τοπίο για το Μαξίμου, υψώνοντας μια ασπίδα προστασίας που δεν αφήνει περιθώρια για αμφισβητήσεις. Για τον Βορίδη, τα δύσκολα είναι απλώς διαδικαστικά ζητήματα, ενώ οι πολιτικές κρίσεις φαντάζουν ως “υπερβολές” που δεν αγγίζουν το οικοδόμημα της Νέας Δημοκρατίας.
Πρόκειται για έναν έντονο “μητσοτακικό” πυρετό που τον φέρνει στο επίκεντρο ως τον άνθρωπο που βγάζει το φίδι από την τρύπα πριν καν χρειαστεί να εκδοθεί non-paper. Την ώρα που η αντιπολίτευση ζητά κεφάλια, εκείνος μοιράζει… συγχωροχάρτια, δείχνοντας πως η πορεία προς τις κάλπες απαιτεί ανθρώπους που δεν φοβούνται να ρισκάρουν την πολιτική τους αύρα για να κρατήσουν το σκάφος σε σταθερή πορεία. Το αν αυτή η στάση θα του βγει σε καλό ή αν θα τον κάψει στο τέλος, μένει να το δούμε στην πράξη.