Με μια κίνηση αιφνιδιαστική, που προκάλεσε σεισμικές δονήσεις στο πολιτικό σκηνικό, ο Αλέξης Χαρίτσης μαζί με τους Νάσο Ηλιόπουλο, Έφη Αχτσιόγλου, Δημήτρη Τζανακόπουλο, Χουσεΐν Ζεϊμπέκ, Μερόπη Τζούφη και Θεανώ Φωτίου, ανακοίνωσαν την αποχώρησή τους από τη Νέα Αριστερά.
Η Κοινοβουλευτική Ομάδα του κόμματος διαλύεται και μαζί της καταρρέει το εγχείρημα που ξεκίνησε πριν από δύο χρόνια, αναζητώντας νέα ταυτότητα στο χώρο της ριζοσπαστικής αριστεράς.
Το κλίμα μύριζε μπαρούτι τις τελευταίες ημέρες στην οδό Πατησίων. Ο Γαβριήλ Σακελλαρίδης, ως γραμματέας και εκτελών χρέη προέδρου, επιχείρησε να κρατήσει τις ισορροπίες, όμως οι «αντάρτες» είχαν ήδη πάρει τις αποφάσεις τους. Από την πλευρά της ηγεσίας, κύκλοι του κόμματος εξαπέλυσαν πυρά, κατηγορώντας την ομάδα των επτά για έλλειψη θεσμικής σοβαρότητας, καθώς, όπως υποστηρίζουν, δεν μπήκαν στον κόπο να εξηγήσουν τους λόγους της αποχώρησης στα αρμόδια κομματικά όργανα.
Η «κήρυξη πολέμου» και η αναζήτηση ταυτότητας
Η επιστολή των επτά αποχωρησάντων δεν είναι ένα τυπικό αντίο, αλλά ένα πολιτικό μανιφέστο εναντίον της πλειοψηφίας της ηγεσίας. Οι υπογράφοντες υποστηρίζουν ότι ο κύκλος της Νέας Αριστεράς έκλεισε, χαρακτηρίζοντας τη στρατηγική του κόμματος ανεπαρκή μπροστά στις σύγχρονες ανάγκες της κοινωνίας.
«Αποχωρούμε, γιατί ο κύκλος που άνοιξε πριν από δύο χρόνια έχει φτάσει στα όριά του», υπογραμμίζουν στην επιστολή τους, θέτοντας το δίλημμα της «αυτόνομης ανασυγκρότησης» έναντι της ανάγκης για ένα ευρύτερο μέτωπο απέναντι στη Δεξιά.
Για την πλευρά Χαρίτση, η κίνηση αυτή αποτελεί μια αναγκαία πολιτική πράξη προκειμένου να υπηρετηθεί ο στόχος της συσπείρωσης δυνάμεων κατά της κυβέρνησης Μητσοτάκη. Η ρητορική τους «φωτογραφίζει» μια ηγεσία εγκλωβισμένη σε μια στείρα λογική, που αδυνατεί να ακολουθήσει τους ρυθμούς της κοινωνικής πραγματικότητας.
Το ερώτημα που παραμένει είναι τι θα απογίνει το ορφανό αριστερό ακροατήριο. Το διαζύγιο αυτό αφήνει τη Νέα Αριστερά σε κατάσταση σοκ, ενώ οι πρωταγωνιστές της αποχώρησης ετοιμάζουν ήδη την επόμενη ημέρα, σε ένα πολιτικό περιβάλλον που θυμίζει περισσότερο σκακιέρα σε διαρκή αναταραχή παρά οργανωμένο κομματικό πεδίο. Η ιστορία θα δείξει αν αυτή η κίνηση ήταν ένα «σωτήριο» βήμα ή αν οι εμπλεκόμενοι θα βρεθούν εγκλωβισμένοι στο περιθώριο, αναζητώντας ρόλο σε ένα τοπίο που αλλάζει ραγδαία.