Ο Αλέξης Τσίπρας παρέδωσε μαθήματα πολιτικής κυριαρχίας. Εκεί που πολλοί πίστευαν ότι το κεφάλαιο της ηγεμονίας του είχε κλείσει, η ίδρυση του νέου του φορέα λειτούργησε ως μαγνήτης που αποσύνθεσε τα πάντα στο πέρασμά του. Η μαζική φυγή της Αχτσιόγλου, του Χαρίτση και των υπόλοιπων στελεχών από τη Νέα Αριστερά δεν είναι μια απλή εσωκομματική μετακίνηση· είναι η πλήρης επιβεβαίωση πως χωρίς τη δική του «σκιά», τα εναλλακτικά αριστερά εγχειρήματα δυσκολεύονται να βρουν οξυγόνο.
Το παρασκήνιο είναι σκληρό για τους αποχωρήσαντες. Ο Τσίπρας τούς άφησε να δοκιμάσουν τις δυνάμεις τους αυτόνομα και, τη στιγμή που το νέο του σχήμα πήρε σάρκα και οστά, το οικοδόμημα της Νέας Αριστεράς κατέρρευσε σαν χάρτινος πύργος.
Το οικονομικό πλήγμα για όσους μένουν πίσω είναι βαρύ, καθώς η απώλεια της Κοινοβουλευτικής Ομάδας στερεί από το κόμμα πόρους και θεσμική υπόσταση, αφήνοντας τον Τσακαλώτο και την Πέρκα να διαχειριστούν τα ερείπια.
Ενώ η ηγετική ομάδα της Νέας Αριστεράς οδεύει προς τη «μεγάλη επιστροφή» υπό τη νέα ομπρέλα του Αλέξη, η πικρή αλήθεια παραμένει: ο Τσίπρας κατάφερε να τους απορροφήσει όλους, αποδεικνύοντας πως στην πολιτική σκακιέρα της Κεντροαριστεράς, εκείνος παραμένει ο παίκτης που μοιράζει την τράπουλα. Το lifestyle της «πολιτικής καθαρότητας» υποκλίθηκε για ακόμα μια φορά στην ωμή πραγματικότητα των συσχετισμών δύναμης.