Όταν το nocomment έγραφε (ΕΔΩ) στις 16 Απριλίου πως η «στήριξη» του Παύλου Μαρινάκη στον Μακάριο Λαζαρίδη θύμιζε τις ένδοξες εποχές του Σωκράτη Κόκκαλη, δεν χρειαζόταν κρυστάλλινη σφαίρα. Στην πολιτική σκηνή της Ηρώδου Αττικού, οι κώδικες είναι σαφείς: όσο πιο πολύ σε «καλύπτουν» δημόσια, τόσο πιο γρήγορα ετοιμάζουν το δελτίο τύπου της αποπομπής σου. Η παραίτηση του Μακάριου Λαζαρίδη το πρωί του Σαββάτου δεν ήταν κεραυνός εν αιθρία, αλλά η φυσική κατάληξη μιας τοξικής εκκρεμότητας που έκαιγε τα δάχτυλα του Μαξίμου.
Το «τελειωτικό χτύπημα» από το Mega
Αν ο Μαρινάκης ήταν ο προάγγελος, η Ντόρα Μπακογιάννη ήταν ο εκτελεστής. Η δημόσια προτροπή της το πρωί του Σαββάτου να «διευκολύνει τον Πρωθυπουργό» λειτούργησε ως το πολιτικό «Game Over». Όταν η Ντόρα μιλάει για «προστασία του ίδιου» και χαρακτηρίζει τον διορισμό του 2007 ως «σαφώς παράτυπο», δεν εκφράζει απλώς μια προσωπική άποψη· δίνει το σήμα στη γαλάζια Κοινοβουλευτική Ομάδα ότι το «βαρίδι» πρέπει να κοπεί. Οι πληροφορίες λένε πως το τηλεφώνημα που ακολούθησε από το Μέγαρο Μαξίμου ήταν σύντομο, τυπικό και χωρίς περιθώρια για νέες «εξηγήσεις» περί Southeastern Europe.
Η «αριστεία» στα κάγκελα και οι εσωκομματικές αιχμές
Η εσωστρέφεια στη ΝΔ είχε χτυπήσει κόκκινο. Οι βουλευτές, που ήδη έβραζαν με την υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ, έβλεπαν τον Λαζαρίδη να περιφέρεται στα κανάλια με ένα πτυχίο που θύμιζε περισσότερο «πολιτικό διαβατήριο» περασμένων δεκαετιών παρά προσόν ειδικού επιστήμονα.
-
Το «καρφί» της Δόμνας: Η ατάκα της Μιχαηλίδου («θα ήθελα ο συνάδελφός μου να έχει ένα καλύτερο πτυχίο») ήταν η επιτομή του κομψού πολιτικού κανιβαλισμού.
-
Η στάση Πέτσα: Όταν στελέχη όπως ο Στέλιος Πέτσας ζητούσαν επίσημες απαντήσεις και όχι «εκτιμήσεις», ήταν σαφές πως το πλάτη που ζητούσε ο Μακάριος είχε μετατραπεί σε τοίχο.
Οικονομικός λογαριασμός και πολιτικό κόστος
Η κίνηση του Λαζαρίδη να ζητήσει τον «έντοκο καταλογισμό» των χρημάτων που έλαβε από το 2007 ήταν η τελευταία απεγνωσμένη προσπάθεια να σώσει την παρτίδα. Όμως, στο πολιτικό χρηματιστήριο, η αξιοπιστία δεν εξαγοράζεται με επιστροφή δεδουλευμένων. Το Μαξίμου, βλέποντας τη συνεδρίαση της ΚΟ στις 30 Απριλίου να μετατρέπεται σε «δικαστήριο», προτίμησε να θυσιάσει τον Υφυπουργό τώρα, παρά να αφήσει την αντιπολίτευση να κάνει πάρτι πάνω από το πτυχίο του 1992.
Το nocomment το είχε «κυκλώσει» με κόκκινο μαρκαδόρο από την πρώτη στιγμή. Ο Μακάριος έμεινε τελικά στην ίδια τάξη, αλλά αυτή τη φορά, το θρανίο του είναι εκτός κυβερνητικού σχήματος.