Η εβδομάδα που πέρασε στη Χαριλάου Τρικούπη έμοιαζε με σκηνικό που, αν δεν υπήρχε η διαρκής απειλή της «πόρτας», θα μπορούσε να χαρακτηριστεί και ειρηνική. Ο Νίκος Ανδρουλάκης, με μια κίνηση που θύμιζε περισσότερο «χειρουργική επέμβαση» παρά ρητορική έξαρση, κατέστησε σαφές: η εσωστρέφεια δεν είναι πια ανεκτή πολυτέλεια. Το μήνυμα για διαγραφές δεν ήταν πυροτέχνημα, αλλά ένα συστημένο «τελεσίγραφο» που ανάγκασε τους πάντες να χαμηλώσουν τους τόνους.
Ο Χάρης Δούκας, αν και βρέθηκε στο επίκεντρο του κυκλώνα μετά τις αναφορές περί «γελοίων» συζητήσεων και τις κόντρες με την Άννα Διαμαντοπούλου, επιχειρεί τώρα μια τακτική υποχώρηση. Οι συνεργάτες του «μαζεύουν» τα ασυμμάζευτα, προσπαθώντας να εξηγήσουν ότι η ένταση δεν αφορούσε τόσο το πρόσωπο της κυρίας Διαμαντοπούλου, όσο τη στρατηγική «βιτρίνας» για την οικονομία της χώρας που, κατά τον Δούκα, αγνοεί επιδεικτικά το 80% της κοινωνίας. Από την άλλη, η Άννα Διαμαντοπούλου επέλεξε το «προφίλ της διευκρίνισης», απομονώνοντας την κριτική της από προσωπικές βολές. Στο ΠΑΣΟΚ, βέβαια, όλοι γνωρίζουν πως τέτοιες «εκεχειρίες» είναι εύθραυστες όσο ένα κρυστάλλινο βάζο σε σεισμόσεισμική ζώνη.
Τώρα που η εσωτερική καταιγίδα δείχνει να εξασθενεί, το βλέμμα στρέφεται στο Λεκανοπέδιο. Εκεί όπου το ΠΑΣΟΚ «πονάει» δημοσκοπικά, ο Ανδρουλάκης επιστρατεύει 8 βαριά ονόματα. Είναι μια προσπάθεια εξισορρόπησης των τάσεων, όπου συνυπάρχουν οι «προεδρικοί» (Παπαβασιλείου, Μήλης, Παπαδημητρίου) και αυτοί που κάποτε στάθηκαν απέναντι (Μίχας, Μαργαρίτης, Χαλάτση).
Η περίπτωση του Χρήστου Πρωτόπαπα, που «μετακόμισε» από το πλευρό του Δούκα σε μια πιο κεντρική συνεργασία με την ηγεσία για την Α’ Αθήνας, αποτελεί το πιο ενδιαφέρον κομμάτι του παζλ. Είναι ένα μήνυμα ότι η «σκιώδης κυβέρνηση» δεν είναι απλώς ένας τίτλος, αλλά μια προσπάθεια επιβίωσης.
Με τη «σκιώδη κυβέρνηση» να παίρνει θέση μάχης –έχοντας τον Παύλο Γερουλάνο, τη Μιλένα Αποστολάκη, τον Πάρι Κουκουλόπουλο και τον Φίλιππο Σαχινίδη στο τιμόνι– το ΠΑΣΟΚ επιχειρεί να μεταφέρει τη συζήτηση από τις «φαγωμάρες» στις «κοστολογημένες λύσεις».
Το στοίχημα είναι διπλό: από τη μία να πείσουν ότι το οικονομικό μοντέλο της κυβέρνησης είναι μια φούσκα για τους λίγους, και από την άλλη να κρατήσουν τις δυνάμεις τους απέναντι στα νέα πολιτικά σχήματα (Τσίπρα και Καρυστιανού) που παραμονεύουν. Με τα ψηφοδέλτια να πρέπει να είναι έτοιμα σε ποσοστό 80% μέχρι το τέλος Ιουλίου, ο μηχανισμός μπαίνει σε ρυθμούς «προεκλογικής άσκησης». Όσο για το αν αυτή η ηρεμία θα κρατήσει ή θα επιστρέψουν στις γνώριμες εσωκομματικές αψιμαχίες; Ας περιμένουμε τις επόμενες κινήσεις στην σκακιέρα της Αθήνας.