Η Όλγα Κεφαλογιάννη συνεχίζει να κάνει management σε ένα high-end lifestyle brand που τυγχάνει να λέγεται… Ελλάδα. Η νέα απόφαση που βρήκε το nocomment για τα «Προγράμματα Διαφήμισης» είναι το απόλυτο μνημείο της γραφειοκρατικής αυθαιρεσίας. Με μια μονοκοντυλιά, η Υπουργός σπρώχνει την ημερομηνία λήξης στο 2028, λες και ο χρόνος είναι μια πιστωτική κάρτα χωρίς όριο. Η «ανάγκη αποτελεσματικής υλοποίησης» είναι ο κωδικός για την απόλυτη αδράνεια: 4,5 εκατομμύρια ευρώ κάθονται στο τραπέζι και περιμένουν να μοιραστούν σε “media shops” και “διαφημιστικά πακέτα”, την ώρα που η χώρα βουλιάζει, αλλά η βιτρίνα πρέπει να παραμένει γυαλισμένη.
Προσέξτε… λεπτομέρειες. Το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων μετατρέπεται σε ένα all-inclusive buffet για κάθε πιθανό και απίθανο κοινό. Από τη Μελβούρνη μέχρι τη Βραζιλία και από τους ΛΟΑΤΚΙ μέχρι τους Digital Nomads, η Όλγα μοιράζει υποσχέσεις (και ζεστό χρήμα) σε αγορές-φαντάσματα. Είναι η κλασική τακτική της «συνδιαφήμισης»: ένα σκοτεινό δωμάτιο όπου το δημόσιο χρήμα συναντά τις αεροπορικές εταιρείες και τους tour operators, χωρίς κανείς να μπορεί να μετρήσει αν όλα αυτά φέρνουν κάτι παραπάνω από μερικά likes σε ακριβοπληρωμένα posts.
Πρόκειται για μια γιγαντιαία επιχείρηση ανακύκλωσης κονδυλίων, όπου η «πράσινη ανάπτυξη» και η «βιωσιμότητα» χρησιμοποιούνται απλώς ως το απαραίτητο γαρνίρισμα σε ένα πιάτο που έχει ξαναζεσταθεί χίλιες φορές.
Η υπογραφή της Κεφαλογιάννη κάτω από τις συνεχείς ανακατανομές προϋπολογισμού δείχνει έναν άνθρωπο που νιώθει πιο άνετα στα σαλόνια του εξωτερικού παρά στο πεδίο της πραγματικής οικονομίας. Ενώ οι υποδομές των προορισμών καταρρέουν, εκείνη φροντίζει να παρατείνει τις «νομικές δεσμεύσεις» μέχρι το 2027, εξασφαλίζοντας ότι η επικοινωνιακή της ηγεμονία θα μείνει άθικτη.
Είναι η πολιτική του «φαίνεσθαι» στην πιο κυνική της μορφή: ξοδεύουμε εκατομμύρια για να πούμε στον κόσμο πόσο όμορφα είναι εδώ, ελπίζοντας ότι κανείς δεν θα προσέξει τις τρύπες στο σύστημα πίσω από το φίλτρο της διαφήμισης.
Θα φτάσουμε λοιπόν στο 2028 και το μόνο που θα έχει απομείνει από τα 4,5 εκατομμύρια θα είναι μερικά γυαλιστερά φυλλάδια και η ικανοποίηση της Όλγας ότι η «προβολή» συνεχίζεται, ακόμα κι αν η πραγματικότητα την έχει προσπεράσει προ πολλού.