Η ατμόσφαιρα στη Νέα Δημοκρατία δεν είναι απλώς ηλεκτρισμένη. Μυρίζει μπαρούτι που έχει αφεθεί στον ήλιο.
Οι εναπομείναντες φρουροί της καραμανλικής παράδοσης έχουν βγάλει τις περικεφαλαίες και ετοιμάζονται για τη μεγάλη έφοδο στην Κοινοβουλευτική Ομάδα. Οι δημόσιες αιχμές για «απώλεια της ψυχής» της παράταξης και «αποκοπή από τις ρίζες» δεν είναι απλά λόγια του αέρα, αλλά το προοίμιο ενός πολέμου φθοράς.
Το μήνυμα προς το Μαξίμου είναι ξεκάθαρο: η περίοδος χάριτος έληξε και η «ζώσα πραγματικότητα» της βάσης απαιτεί εξηγήσεις για τα λάθη που επαναλαμβάνονται με μαθηματική ακρίβεια.
Πίσω από τη θεωρία περί «αποκλίνουσας συμπεριφοράς», κρύβεται η βαθιά ενόχληση της παραδοσιακής λαϊκής δεξιάς για το πώς το επιτελικό κράτος διαχειρίζεται το κοινωνικό μέρισμα. Οι «πιστοί» της παράταξης θεωρούν ότι το Μαξίμου έχει μετατραπεί σε ένα κλειστό κλαμπ τεχνοκρατών που αγνοεί την ανθρωπογεωγραφία της βάσης. Η κριτική για την «ατζέντα των εκλογών» είναι μια ευθεία βολή στον τρόπο που η ηγεσία ιεραρχεί τις προτεραιότητες, την ώρα που το παραδοσιακό ακροατήριο νιώθει παραγκωνισμένο από τις «μοντέρνες» μεταρρυθμίσεις που μοιάζουν με ξένο σώμα.
Καθώς το Συνέδριο πλησιάζει, το μεγάλο ερώτημα που πλανάται πάνω από το Μαξίμου δεν αφορά το πρόγραμμα, αλλά τη Ραφήνα. Γνωρίζει ο Κώστας Καραμανλής ότι οι «δικοί του» ετοιμάζουν την ηρωική έξοδο από τη σιωπή; Είναι οι «βόμβες» που πέφτουν στο τραπέζι προϊόν μιας συντονισμένης στρατηγικής ή η αυθόρμητη έκρηξη ανθρώπων που βλέπουν το DNA τους να μεταλλάσσεται;
Η 30ή Απριλίου δεν θα είναι μια απλή συνεδρίαση, αλλά μια στιγμή αλήθειας όπου κάποιοι θα κληθούν να αναλάβουν τις ευθύνες τους, πριν ο «βούρκος» της εσωστρέφειας καταπιεί τη σταθερότητα.