Η επικοινωνιακή Βαβέλ του Μαξίμου μετά το «ξήλωμα» Δημητριάδη – Το ανεπανόρθωτο κενό, η απώλεια ελέγχου και η κατάρρευση της κυβερνητικής γραμμής

Η απουσία ενός πραγματικού κέντρου επιχειρησιακού συντονισμού στο Μέγαρο Μαξίμου έχει εξελιχθεί στο πλέον οξύ πολιτικό πρόβλημα για την κυβερνητική ηγεσία, αποδομώντας πλήρως την εικόνα της αποτελεσματικότητας που επιχειρούσε να φιλοτεχνήσει. Η αναγκαστική αποχώρηση του Γρηγόρη Δημητριάδη από τον στενό πυρήνα της εξουσίας το καλοκαίρι του 2022 αφαίρεσε τον μοναδικό συνδετικό ιστό που κρατούσε αρραγές το κυβερνητικό οικοδόμημα. Όσο ο ίδιος κινούσε τα νήματα, το πρωθυπουργικό γραφείο λειτουργούσε με στρατιωτική πειθαρχία, επιβάλλοντας συμπαγή γραμμή, αυστηρή κατανομή ρόλων και ακαριαία παρέμβαση πριν οι εστrelevant κρίσεις εξελιχθούν σε ανεξέλεγκτα πολιτικά μέτωπα.

Η εικόνα που παρουσιάζει το κυβερνητικό στρατόπεδο μετά από αυτή την τομή είναι αυτή μιας πλήρους επικοινωνιακής και πολιτικής Βαβέλ. Το επιτελείο Μητσοτάκη βρίσκεται μόνιμα σε θέση απολογούμενου, ανίκανο να επιβάλει την ατζέντα και καταδικασμένο να παρακολουθεί αμήχανο τα αλλεπάλληλα σκάνδαλα να το σφυροκοπούν. Οι σπασμωδικές απαντήσεις, οι εκ των υστέρων διορθώσεις δηλώσεων και οι συνεχείς αναδιπλώσεις υπουργών και κυβερνητικών στελεχών αποδεικνύουν ότι ο σχεδιασμός έχει δώσει τη θέση του στον φτηνό αυτοσχεδιασμό, με την πολιτική ζημιά να συσσωρεύεται επικίνδυνα.

Η σύγκριση με την περίοδο της απόλυτης κυριαρχίας Δημητριάδη καθίσταται πλέον καταλυτική για τους ενοίκους του Μαξίμου, καθώς κανένας από τους αντικαταστάτες του δεν κατάφερε να καλύψει το τεράστιο επιχειρησιακό κενό. Όταν η διαχείριση μιας κρίσης μετατρέπεται η ίδια σε νέα εστία αμφισβήτησης και όταν τα στελέχη εκπέμπουν διαφορετικά μηνύματα για το ίδιο θέμα, αποδεικνύεται ότι η πολιτική επικοινωνία δεν μπορεί να στηριχθεί σε κενά συνθήματα και καθημερινές τηλεοπτικές εμφανίσεις. Η κατάρρευση του κυβερνητικού συντονισμού είναι πλέον ολοκληρωτική, αφήνοντας τον Κυριάκο Μητσοτάκη εγκλωβισμένο σε ένα σύστημα που αποσυντίθεται.