Η δημόσια επίθεση κορυφαίου εκδοτικού και εφοπλιστικού κέντρου κατά της κυβέρνησης, με βαρείς χαρακτηρισμούς περί «κρατικής ανεπάρκειας», κρύβει από πίσω της ένα άγριο επιχειρηματικό ξεκαθάρισμα. Δεν πρόκειται για μια ξαφνική ευαισθησία για τη λειτουργία του κράτους, αλλά για μια μετωπική σύγκρουση δύο «βαρέων βαρών» της θάλασσας και της ενέργειας, που πλέον λύνουν τις διαφορές τους μέσω Μαξίμου.
Η αιχμή του δόρατος στρέφεται κατά του πρωθυπουργού, με την κατηγορία ότι η κυβέρνηση λειτουργεί ως «ασπίδα» για τον έτερο εφοπλιστή, καλύπτοντας παραλείψεις και σκανδαλώδεις χειρισμούς για να μην πληγεί το συγκεκριμένο επιχειρηματικό κέντρο. Η «γραμμή» είναι σαφής: το επιτελικό κράτος εγκαλείται ότι κλείνει τα μάτια εκεί που τα συμφέροντα είναι μεγάλα, προκαλώντας την οργή του ανταγωνιστικού στρατοπέδου που νιώθει ότι η τράπουλα είναι σημαδεμένη.
Στα πολιτικά πηγαδάκια, η κίνηση αυτή ερμηνεύεται ως προειδοποιητική βολή για το τέλος της περιόδου χάριτος.