Στο κτίριο της Λεωφόρου Κηφισίας στο Μαρούσι, οι σφυγμοί έχουν ανέβει επικίνδυνα. Το Υπουργείο Κλιματικής Κρίσης και Πολιτικής Προστασίας υπέγραψε τη σύμβαση-μαμούθ για τον εκσυγχρονισμό των επτά (7) αεροσκαφών Canadair CL-415, μια κίνηση που αποτελεί «μονόδρομο» για την επιβίωση του εθνικού στόλου πυρόσβεσης.
Το νούμερο που ζαλίζει δεν είναι μόνο η αξία του έργου, αλλά η εγγυητική επιστολή των 1,72 εκατομμυρίων ευρώ που κατέθεσε η Canadian Imperial Bank of Commerce. Με το 4% της εγγύησης να «δένει» τον Ανάδοχο, το Μαξίμου προσπαθεί να ξορκίσει το φάντασμα των καθηλωμένων αεροσκαφών. Η αναβάθμιση του «Αεροηλεκτρονικού Εξοπλισμού» (avionics) δεν είναι απλώς τεχνική λεπτομέρεια· είναι η διαφορά ανάμεσα σε ένα αεροπλάνο που επιχειρεί και σε ένα που μένει στο υπόστεγο λόγω έλλειψης ανταλλακτικών για παρωχημένα συστήματα.
Το παρασκήνιο όμως κρύβεται στις ρήτρες. Στο Μαρούσι γνωρίζουν καλά ότι κάθε μέρα καθυστέρησης στην παράδοση των «7» μεταφράζεται σε πολιτικό κόστος την ώρα της πυρκαγιάς. Γι’ αυτό και η σύμβαση προβλέπει ποινικές ρήτρες που αγγίζουν το 10%, ενώ η ρήτρα αναπροσαρμογής τιμών έχει «ταβάνι» το 10% για να μην ξεφύγει ο προϋπολογισμός σε καναδικά επίπεδα.
Το πιο «πικάντικο» σημείο; Η ρήτρα για την εκτέλεση των εργασιών στην Ελλάδα. Το Υπουργείο ζητά «κάθε εύλογη προσπάθεια» ώστε η αναβάθμιση να γίνει σε ελληνικό έδαφος, από ελληνικά χέρια, για να μην τρέχουμε πάλι σε ξένα υπόστεγα εν μέσω αντιπυρικής περιόδου. Αν όμως ο Ανάδοχος κρίνει ότι αυτό τον «επηρεάζει δυσμενώς», το Μαρούσι του δίνει το πράσινο φως για Ευρώπη.
Με τον Ευάγγελο Τουρνά να βρίσκεται υπό τη συνεχή πίεση της «κλιματικής κρίσης», αυτή η σύμβαση είναι το τελευταίο του οχυρό πριν το πρώτο 112 του καλοκαιριού.