Και τυπικά, λοιπόν, επικεφαλής του «Ανεξάρτητου Κινήματος Πολιτών» αναλαμβάνει η Μαρία Καρυστιανού, όπως γνωστοποίησε η ίδια μετά από «παρότρυνση» των μελών του κινήματος. Η αποδοχή του ρόλου της επικεφαλής έγινε με το απαραίτητο αίσθημα ευθύνης, μιλώντας για μια «μεγάλη οικογένεια» που την ενώνει η αλήθεια και το δίκαιο.
Ωστόσο, επειδή στην πολιτική η «αλήθεια» έχει πολλές αναγνώσεις, στους διαδρόμους των πολιτικών γραφείων συζητιέται έντονα μια άλλη πτυχή. Η πρώτη ανάγνωση λέει ότι η κ. Καρυστιανού αναγκάστηκε να βγει μπροστά καθώς οι αναζητήσεις για ένα «βαρύ» όνομα που θα αναλάμβανε την προεδρία βρήκαν τοίχο.
Υπάρχει όμως και η πιο πονηρή ερμηνεία, αυτή που θέλει την ίδια να στήνει ένα ευφυές «παιχνίδι» αναμονής. Λένε, δηλαδή, ότι η καθυστέρηση στην ανακοίνωση του ονόματός της ήταν ένας τρόπος για να μετρηθούν οι αντιδράσεις της κοινής γνώμης και των ανταγωνιστών για άλλα πρόσωπα που σκοπεύει να εντάξει στο κόμμα. Ένα άτυπο crash test, ώστε όταν έρθει η ώρα των ανακοινώσεων για τα ψηφοδέλτια, οι «εκλεκτοί» της να έχουν ήδη «ψηθεί» στην αρένα. Τελικά, η Μαρία δείχνει να μαθαίνει γρήγορα τους κανόνες του παιχνιδιού: αν δεν βρίσκεις τον πρόεδρο που θέλεις, γίνεσαι εσύ, κρατώντας όμως τους «άσους» στο μανίκι σου για τη συνέχεια.