Η μετωπική σύγκρουση μεταξύ κυβέρνησης και τραπεζικού συστήματος παίρνει πλέον διαστάσεις ανοιχτού πολέμου, με αφορμή τις πρωθυπουργικές εξαγγελίες για τη διευκόλυνση του δανεισμού. Οι τράπεζες, επιδεικνύοντας μια ξαφνική «ευαισθησία» για τη δημοσιονομική σταθερότητα, επιχειρούν να ανακόψουν κάθε προσπάθεια ανοίγματος της κάνουλας προς τους πολίτες, επιστρατεύοντας το φάντασμα των νέων κόκκινων δανείων.
Στην πραγματικότητα, η «αλλεργία» των τραπεζιτών δεν πηγάζει από τον φόβο της αστάθειας, αλλά από την προοπτική απώλειας των υπέρογκων κερδών που εξασφαλίζει η ψαλίδα μεταξύ επιτοκίων καταθέσεων και χορηγήσεων. Επικαλούμενοι επιλεκτικά τους κανόνες της ΕΚΤ, οι τραπεζικοί κύκλοι προσπαθούν να διατηρήσουν το προνόμιο ενός κλειστού συστήματος, όπου η πρόσβαση στο χρήμα παραμένει προνόμιο λίγων. Το Μαξίμου, από την άλλη, φαίνεται να συνειδητοποιεί ότι η κοινωνική πίεση δεν εκτονώνεται με ευχολόγια, τη στιγμή που το «πάρτι» των μερισμάτων συνεχίζεται προκλητικά. Η συνέχεια αναμένεται με ιδιαίτερο ενδιαφέρον, καθώς διακυβεύεται αν η οικονομική πολιτική θα χαράσσεται στο Μαξίμου ή στα γραφεία των CEO.