Φαίνεται πως στη Βίλα Καζούλη το πράσινο δεν είναι μόνο το χρώμα της οικολογίας, αλλά και το χρώμα του χρήματος που ρέει με χαρακτηριστική άνεση προς συγκεκριμένες κατευθύνσεις. Ο πρόεδρος του Πράσινου Ταμείου, Ιωάννης Ανδρουλάκης, υπογράφει απευθείας- μιντιακές – αναθέσεις αποδεικνύοντας ότι όταν πρόκειται για τη «δημοσιότητα» των δράσεων του οργανισμού, οι διαγωνισμοί θεωρούνται περιττή πολυτέλεια.
Με συνοπτικές διαδικασίες, το Ταμείο αποφάσισε να αγοράσει λίγη παραπάνω «διάχυση έργου», ανοίγοντας την κάνουλα των λειτουργικών δαπανών για τα μάτια των Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης.
Το παρασκήνιο της απόφασης ακολουθεί την πεπατημένη: ένα αίτημα της τελευταίας στιγμής, μια τυπική πρόσκληση για προσφορά και μια ανάθεση που καταλήγει εκεί που πολλοί προεξοφλούσαν.
Είναι προφανές ότι στην Κηφισιά θεωρούν πως το έργο τους δεν μιλάει από μόνο του, οπότε χρειάζονται τις «πλάτες» των εκδοτών για να φτάσει το μήνυμα στον κόσμο — πάντα με το αζημίωτο.
Το ερώτημα που καίει είναι αν αυτές οι κινήσεις αφορούν την πραγματική ενημέρωση των πολιτών ή αν αποτελούν ένα ιδιότυπο «φιλοδώρημα» προς τα ΜΜΕ για να διατηρείται ένα φιλικό κλίμα γύρω από τη διοίκηση. Όταν οι απευθείας αναθέσεις γίνονται ο κανόνας, η διαφάνεια πάει περίπατο στα δάση που υποτίθεται ότι προστατεύει το Ταμείο.
Μένει να δούμε πόσες ακόμα τέτοιες «τονωτικές ενέσεις» δημοσιότητας αντέχει ο προϋπολογισμός του 2026 ή αν η κάνουλα θα μείνει ανοιχτή μέχρι να εξατμιστεί και το τελευταίο ευρώ από τον κωδικό της προβολής.
Προς το παρόν, η «διάχυση» συνεχίζεται κανονικά, επιβεβαιώνοντας ότι το Πράσινο Ταμείο είναι εξαιρετικά αποδοτικό στο μιντιακό… περιβάλλον!