Είναι γνωστό ότι με την Όλγα Κεφαλογιάννη στο τιμόνι του Τουρισμού, η τουριστική αγορά στενάζει. Ο ΕΟΤ, ωστόσο, φαίνεται να ανακαλύπτει νέους τρόπους για να «εξάγει» δημόσιο χρήμα με συνοπτικές διαδικασίες, αυτή τη φορά στο όνομα της εξωτικής Σαγκάης, όπως αποκαλύπτει το nocomment.
Με μια απόφαση που βγαίνει από το συρτάρι του Γενικού Γραμματέα μόλις έναν μήνα πριν την έκθεση ITB CHINA, εγκρίνεται μια δαπάνη που αγγίζει τις 18.000 ευρώ για τρία μόλις διαφημιστικά αντικείμενα. Το κερασάκι στην τούρτα; Μια εξωτερική κατασκευή banner, μια σελίδα στον κατάλογο και μια καταχώρηση σε ένα ημερήσιο έντυπο. Για ορισμένους στην Τσόχα, φαίνεται πως το «branding» της χώρας κοστολογείται με τιμές χρυσού, αρκεί να υπάρχει η μαγική λέξη «αποκλειστικότητα» για να παρακαμφθεί κάθε έννοια ανταγωνισμού.
Η επίκληση της αποκλειστικότητας των διοργανωτών (MB Exhibitions) λειτουργεί ως το τέλειο «κλικ» για να αποφευχθεί η σύγκριση προσφορών. Με μια απλή επιστολή του διοργανωτή, ο ΕΟΤ αποδέχεται τυφλά το κόστος των 145.000 RMB, λες και δεν υπάρχουν άλλες εναλλακτικές προβολής στην τεράστια αγορά της Κίνας.
Είναι να απορεί κανείς αν το Marketing Plan του 2025-2028, που επικαλείται η απόφαση, προβλέπει όντως το μοίρασμα χιλιάδων ευρώ σε μεμονωμένα banners ή αν πρόκειται για την κλασική τακτική του «τρέχουμε τελευταία στιγμή για να προλάβουμε να δαπανήσουμε τα κονδύλια του ΠΔΕ».
Το παρασκήνιο της απόφασης βρωμάει γραφειοκρατική οχύρωση πίσω από 26 διαφορετικές νομικές διατάξεις, ώστε να καλυφθεί η ουσία: ότι ο ΕΟΤ συνεχίζει να λειτουργεί ως ένας δυσκίνητος οργανισμός που προτιμά τις εύκολες λύσεις των χορηγιών και των «περιπτέρων» αντί για μια σοβαρή, ψηφιακή και μετρήσιμη στρατηγική.
Ενώ ο κινεζικός τουρισμός παραμένει το μεγάλο στοίχημα, η ηγεσία του Οργανισμού αρκείται σε μια «διπλής όψεως» αφίσα στην είσοδο του SWEEC, ελπίζοντας μάλλον ότι οι Κινέζοι τουρίστες θα έρθουν στην Ελλάδα επειδή είδαν ένα banner 6 μέτρων ανάμεσα σε χιλιάδες άλλα.
Θα έχει ενδιαφέρον να μάθουμε αν η «τριμελής επιτροπή» που συγκροτήθηκε για την πιστοποίηση της καλής εκτέλεσης θα κάνει όντως το ταξίδι μέχρι τη Σαγκάη για να βεβαιώσει ότι το banner τοποθετήθηκε σωστά ή αν η πιστοποίηση θα γίνει με μια selfie από το κινητό κάποιου παρατρέχοντος.
Όπως και να έχει, το «κινεζικό όνειρο» του ΕΟΤ πληρώνεται ακριβά από τον Έλληνα φορολογούμενο, σε μια περίοδο που η αποτελεσματικότητα κάθε ευρώ θα έπρεπε να εξετάζεται με το μικροσκόπιο και όχι με τις «ευλογίες» των απευθείας αναθέσεων.