Στην πολιτική ιστορία αυτού του τόπου, τίποτα δεν είναι πιο επικίνδυνο από μια δημόσια δήλωση στήριξης. Ο Παύλος Μαρινάκης, με το γνωστό ύφος «δεν υπάρχει ζήτημα», έσπευσε να καλύψει τον Μακάριο Λαζαρίδη για την υπόθεση του πτυχίου του, θυμίζοντας τις ένδοξες εποχές του Σωκράτη Κόκκαλη στον Ολυμπιακό: όταν ο τότε πρόεδρος του Ολυμπιακού έβγαινε και έλεγε πως «στηρίζουμε τον προπονητή», ο δύσμοιρος τεχνικός άρχιζε ήδη να μαζεύει τα πράγματά του από τα αποδυτήρια.
Η εμμονή του υφυπουργού Αγροτικής Ανάπτυξης να μας πείσει ότι το πτυχίο από το Southeastern Europe του 1992 είναι το «χρυσό διαβατήριο» για τη θέση του, μάλλον δεν συγκινεί το Μαξίμου όσο θέλουν να δείχνουν.
Το επιχείρημα ότι οι μετακλητοί του 2000 διορίζονταν με «πολιτική επιλογή» και χωρίς αυστηρό έλεγχο, περισσότερο μοιάζει με ομολογία παλαιοκομματισμού παρά με άμυνα. Οι «πληροφορίες» από τους διαδρόμους της Ηρώδου Αττικού λένε πως ο Μακάριος έχει ήδη κυκλωθεί με κόκκινο μαρκαδόρο για τον επόμενο ανασχηματισμό.
Το «αυτό γνωρίζω, αυτό λέω» του Μαρινάκη είναι η κλασική ατάκα που προηγείται της αποπομπής. Στο πολιτικό χρηματιστήριο, η μετοχή του Λαζαρίδη δέχεται πιέσεις που δεν αντέχουν ούτε οι πιο σκληροί παίκτες. Όσο ο υφυπουργός δείχνει τα πτυχία του στα κανάλια, η κυβέρνηση ετοιμάζει το επόμενο «φρεσκάρισμα», στο οποίο ο Μακάριος δύσκολα θα βρει θέση στο θρανίο των υπουργικών εδράνων.