Το θέμα των τελευταίων ημερών στα πηγαδάκια της Βουλής δεν είναι άλλο από τις δημοσκοπικές ισορροπίες και τα σενάρια για το ποιος θα καταλάβει τη θέση της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Οι διάδρομοι έχουν πάρει «φωτιά» και η συζήτηση επικεντρώνεται στο αν το ΠΑΣΟΚ μπορεί πράγματι να σταθεί στα πόδια του ή αν η επερχόμενη κίνηση του Αλέξη Τσίπρα θα τους «καταπιεί» όλους.
Όσοι γνωρίζουν το παρασκήνιο, εκτιμούν πως η απόφαση της Κεντρικής Επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ να «ευθυγραμμιστεί» με τον πρώην πρόεδρο είναι μια κίνηση απελπισίας, που όμως εγκυμονεί τεράστιους κινδύνους αν δεν υπάρχει προσυνεννόηση. «Αν ο Τσίπρας τους γυρίσει την πλάτη, ο Φάμελλος θα μείνει εκτεθειμένος σε μια αυτοκτονική στρατηγική», ακούγεται έντονα στις συζητήσεις.
Η ανάλυση που κυριαρχεί στα «γαλάζια» και «πράσινα» πηγαδάκια είναι σκληρή για την ηγεσία της Χαριλάου Τρικούπη. Πολλοί βουλευτές θεωρούν δεδομένο ότι το ΠΑΣΟΚ χάνει τη δυναμική του, αφού ο κόσμος –όπως λένε χαρακτηριστικά– προτιμά πάντα το «γνήσιο» από το «αντίγραφο». Η διαπίστωση ότι ο Νίκος Ανδρουλάκης εμφανίζει ποσοστά καταλληλότητας που υπολείπονται σημαντικά από τα ποσοστά του ίδιου του κόμματος, αποτελεί το μόνιμο επιχείρημα όσων προφητεύουν εσωκομματικό «σκοτωμό» στην περίπτωση που το ΠΑΣΟΚ υποχωρήσει στην 3η ή 4η θέση.
Από την άλλη, το όνομα του Αντώνη Σαμαρά πέφτει συχνά στο τραπέζι, με τους πιο έμπειρους να στέκονται στην ιστορική σύγκριση με την Πολιτική Άνοιξη. Η κοινή εκτίμηση είναι πως μια νέα κομματική κίνηση θα μπορούσε να ξεκινήσει με ένα μονοψήφιο ποσοστό, το οποίο όμως στις επαναληπτικές εκλογές κινδυνεύει να εξαερωθεί κάτω από το ψυχολογικό όριο του 3%. «Όλα αυτά λειτουργούν ως βούτυρο στο ψωμί του Μητσοτάκη», σχολίαζε χαρακτηριστικά παλιά κοινοβουλευτική καραβάνα, υπογραμμίζοντας ότι ο κατακερματισμός της δεξιάς πολυκατοικίας ίσως τελικά λειτουργήσει υπέρ της κυβερνητικής σταθερότητας. Στο Μαξίμου, πάντως, παρακολουθούν τα πάντα με απόλυτη ψυχραιμία, ποντάροντας στη διάλυση των αντιπάλων τους από τα μέσα.