Σε κατάσταση απόλυτου πολιτικού παροξυσμού βρίσκεται η Ζωή Κωνσταντοπούλου, η οποία το τελευταίο διάστημα μετατρέπει το Κοινοβούλιο σε «ρινγκ» καθημερινών συγκρούσεων. Η σφοδρότητα των επιθέσεών της προς κάθε κατεύθυνση —από την κυβέρνηση και το ΠΑΣΟΚ μέχρι το ΚΚΕ και τους «κλέφτες εδρών»— δεν είναι απλώς αντιπολίτευση, αλλά μια απέλπιδα προσπάθεια πολιτικής επιβίωσης.
Η πρόεδρος της Πλεύσης Ελευθερίας δείχνει να χάνει τη γη κάτω από τα πόδια της, βλέποντας το πολιτικό της οξυγόνο να λιγοστεύει επικίνδυνα. Η επάνοδος του Αλέξη Τσίπρα και η είσοδος της Μαρίας Καρυστιανού δημιουργούν έναν ισχυρό πόλο που απειλεί να «εισχωρήσει» στο αντισυστημικό ακροατήριο στο οποίο επενδύει. Ο εκνευρισμός της, που εκδηλώνεται με ακραίους χαρακτηρισμούς και εμμονικές συνδέσεις για «σόγια κάτω από το τραπέζι», προδίδει τη βαθιά αγωνία για τη δημοσκοπική της διολίσθηση. Καθώς το τοπίο αναδιατάσσεται, η Ζωή συνειδητοποιεί ότι οι «πιστοποιημένοι τιμωροί» που έρχονται, ενδέχεται να την αφήσουν χωρίς ρόλο, μετατρέποντας την Πλεύση σε μια ανάμνηση του παρελθόντος.
Όταν οι τίτλοι τέλους πλησιάζουν, οι φωνές πάντα δυναμώνουν, αλλά σπάνια πείθουν…